Nieuws

Rijdende binnentuin op wielen

Recensie van Chris Reinewald

In het weekend van 15/16 mei reed er een kleine vrachtwagen door Amsterdam Nieuw-West. Die parkeerde op vier locaties om telkens in een tijdsblok van 10 minuten één bezoeker te ontvangen: achterin. Regen op het dekzeil. Straatgeluiden.

BUS KUNSTJONGEREN schuin

Het privé mini-optreden met audio-beeldende kunst bestond uit een geluidsinstallatie met een vetplant. Zittend op een bankje hoorde je een geluidsband met vrouwenstemmen over en door elkaar de -mogelijke- gevoelens van de plant. Dat gaf richting en context. Omring een plant bijvoorbeeld met lo-noise en je gaat spontaan mediteren. Hier niet. Op een slimme manier ging je je verdiepen in de positie van de plant ten opzichte van ons in plaats van omgekeerd. Verwijt een kamerplant ons dat we onregelmatig watergeven? Krimpt hij ineen als wij met de snoeischaar verschijnen? Wat voor rol speelt natuur in ons leven? Bestaat ontroering door botanie?Kwel je een plant eigenlijk niet door hem hoog en droog op de vensterbank achter het raam te zetten in plaats van zijn wortels heerlijk in de vrije grond?

De presentatie volgt uit een project voor een jongerenmuseum in Amsterdam Nieuw-West door The Beach en het De Appel Curatorial Programme. Hiervoor experimenteerden Amsterdamse jongeren Bella Lachman, Kiera Kuitenbrouwer, Florian Boon, Manisha Singh, Wobbe Wiedijk and Hannah Sewell (14-18 jaar) met presentatievormen over het beroep van curatorschap, onder leiding van mentor Bas Hendrikx en met de kunstenaars Farida Sedoc en Mirjam Linschooten. 

Gezien hun leeftijd verwondert het dat ze zich mede baseerden op de 42-jarige en veronachtzaamde elpee van Stevie Wonder: ‘Journey Through The Secret Life of Plants’ die hij componeerde als soundtrack bij een documentaire over plantengroei. Extra curieus, aangezien hijzelf als blind geworden muzikant slechts heel beperkt visuele herinneringen heeft aan de zichtbare wereld. De ontroerende titelsong is op twee-derde te horen. Ondertussen kabbelt de - ietwat lang aanvoelende - installatie dan nog even voort.

Inmiddels associeerde ik over de planten die pionier-conceptkunstenaar en eerder conservator Marcel Broodthaers in de late jaren zestig als (nutteloze) zaalafscheiding neerzette zoals men vroeger tentoonstellingen in opbouw ontoegankelijk maakte. (Kunstenaar Inge Meijer maakte een grappig fotoboek over decoratief bedoelde planten in de zalen van het Stedelijk Museum Amsterdam. https://deleesclubvanalles.nl/recensie/the-plant-collection/)

Hoewel bedoeld als studie-oefening geeft het project in al zijn beperktheid te denken over de omkerende rollen van beschouwer en object: plant/kunst en publiek en de sturende blik van een conservator, zeker nu musea hun deuren gesloten houden.

 

Chris Reinewald
Freelance journalist


Foto's van Kymani Ceder 

Alle rechten voorbehouden